Najczęściej zadawane pytania (223) Ortografia (554) Interpunkcja (187) Wymowa (68) Znaczenie (240) Etymologia (294) Historia języka (24) Składnia (309) Słowotwórstwo (127) Odmiana (314) Frazeologia (125) Poprawność komunikacyjna (182) Nazwy własne (411) Wyrazy obce (87) Grzeczność językowa (35) Różne (158) Wszystkie tematy (3115)
w:
Uwaga! Można wybrać dział!
Składnia2004-04-13
Jak wyglądałoby w stronie biernej zdanie Zajączek obszedł jezioro dookoła?
Nie wszystkie czasowniki w polszczyźnie są przechodnie, czyli nie wszystkie mają formy strony biernej. Obejść nie tworzy strony biernej, należy bowiem do grupy czasowników nieprzechodnich (nietranzytywnych), podobnie jak leżeć, przemawiać, biec, spać, upaść, umrzeć etc. Ich wspólną cechą jest to, że nie wymagają uzupełnienia innym wyrazem i określają czynność nie wychodzącą poza jej wykonawcę.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-04-09
Które ze zdań jest poprawne: Anię to nie zaniepokoiło czy też Ani to nie zaniepokoiło?
Mamy tu do czynienia z typowym dla polszczyzny zjawiskiem zmiany wymagań składniowych związanych z przeczeniem. Czasownik zaniepokoić wymaga użycia rzeczownika w bierniku (Anię to zaniepokoiło), jednak jeśli występuje w konstrukcji zaprzeczonej, zmienia swe wymagania na dopełniaczowe i powiedzieć trzeba Ani to nie zaniepokoiło.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-04-09
Czy powinnam powiedzieć Zapytaj Anię czy Zapytaj Ani?
Czasownik zapytać wymaga użycia rzeczownika w bierniku (Zapytaj Anię). Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego podaje jednak, że czasownik ten występuje również – choć rzadko – z rzeczownikiem w dopełniaczu (Zapytaj Ani). Ostatecznie polecałabym używanie schematu częstszego, czyli – Zapytaj Anię.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-22
Chce opracować listę urodzin przyjaciół. Jak poprawnie napisać: Maciej 27 czerwiec czy może Maciej 27 czerwca?
Poprawna jest oczywiście druga wersja. W przypadku dat postępujemy tak, jakby w tekście znajdował się rzeczownik dzień w dopełniaczu lp., czyli 27 (dnia) czerwca
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-12
Czy to zdanie jest bez sensu? Stwierdzenie zgodności określonych parametrów łożysk, ich wykonania i ustawienia powinno być przeprowadzone poprzez sprawdzenie materiałów, sprawdzenie wykonania, sprawdzenie wymiarów oraz kontrolę ustawienia zgodnie procedurami opisanymi w PN-S-10060.
Myślę, że zdanie to będzie lepiej opisywać rzeczywistość dzięki niewielkiej korekcie składniowej: Stwierdzenie zgodności określonych parametrów łożysk oraz wykonania i ustawienia tych łożysk powinno być przeprowadzone poprzez sprawdzenie materiałów, sprawdzenie wykonania, sprawdzenie wymiarów oraz kontrolę...
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-11
Czy zdania typu Jak powstawała Polska, Jak Piast kołodziej został księciem zawsze będą miały charakter zdań pytających?
Zdania te – oczywiście o ile dobrze pojęłam intencję pytania – wcale nie mają charakteru pytającego. Ich forma jest podobna do konstrukcji pytania, rozpoczynają się bowiem zaimkiem pytającym jak, jednak zamiarem mówiącego (piszącego) nie jest tu chęć zapytania, lecz poinformowania o temacie wypowiedzi. Zdania takie mogą pełnić funkcję tytułów niektórych typów tekstów narracyjnych, takich jak legendy czy bajki, por. Jak szewczyk Dratewka smoka pokonał, Jak Krecik słuchał radia itd. Przed zdaniami tego typu domyślamy się treści: ta wypowiedź będzie o tym....
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-11
Czy poprawna jest prośba poproszę jednego batona czy też poproszę jeden baton?
Według Nowego słownika poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego poprawna dla starannej polszczyzny jest wersja poproszę jeden baton, natomiast w języku potocznym dopuszczalna byłaby konstrukcja poproszę jednego batona.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-09
Zapraszamy na tę uroczystość czy Zapraszamy na tą uroczystość?
W polszczyźnie starannej (w tym również pisanej) należy używać wyłącznie zaimka , w języku potocznym natomiast jest dopuszczalny (i o wiele częściej spotykany) zaimek . Zob. Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-03-06
Czy wymuszanie wpisywania w różnych drukach najpierw nazwiska, a dopiero potem imienia jest obrazą języka polskiego? Uważam że nie ma powodów do takich błędów, nawet w oficjalnych dokumentach. Co państwo na to? Savek (prywatny skrót od Sławek)
Imię należy umieszczać przed nazwiskiem. Szyk odwrotny do niego, stosowany często w pismach urzędowych, jest uznawany za błędny. Jest on w dodatku niezgodny z tradycją języka polskiego! Sytuacje urzędowe wymuszają na nas stosowanie form typu Kowalski Jan, ale jeżeli tylko mamy wpływ na kształt swej wypowiedzi w komunikacji pozaurzędowej, powinniśmy używać poprawnych form typu Jan Kowalski. Szyk nazwisko + imię jest dopuszczalny i usprawiedliwiony jedynie w różnego rodzaju wykazach i spisach, które wymagają ułożenia w porządku alfabetycznym, jak np. bibliografia, lista płac, skład itp.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-27
Perspektywa narodzin dziecka pozbawia go (lub w pewnej części redukuje) poczucie bezpieczeństwa... czy też: Perspektywa narodzin dziecka pozbawia go (lub w pewnej części redukuje) poczucia bezpieczeństwa?
Żadne z tych zdań nie jest skonstruowane poprawnie. Najlepiej byłoby napisać: Perspektywa narodzin dziecka pozbawia go poczucia bezpieczeństwa lub redukuje je w pewnej części....
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-27
Która forma jest poprawna – na uniwersytecie czy w uniwersytecie?
We współczesnej polszczyźnie połączenie w uniwersytecie, choć niezgodne z tradycją, jest charakterystyczne dla stylu oficjalnego, urzędowego, gdy tymczasem w codziennym, nienacechowanym języku kilka razy częściej spotykamy połączenie na uniwersytecie. Przyimek na oznacza kierunek, a przyimka w używamy do wskazywania miejsc, konstrukcję spotkać się w uniwersytecie można zatem zrozumieć jako spotkać się w budynku uniwersytetu, a spotkać się na uniwersytecie jako 'spotkać się (poznać się) na studiach w tej instytucji'. W publikacjach poprawnościowych (zob. Nowy słownik poprawnej polszczyzny pod red. A. Markowskiego) w połączeniu z czasownikiem pracować zaleca się stosowanie formy w uniwersytecie jedynie w oficjalnych wypowiedziach (dokumentach, regulaminach, umowach, podaniach, życiorysach itp.), natomiast w połączeniach z czasownikami studiować czy wykładać za jedynie poprawną i neutralną stylistycznie uznaje się formę na uniwersytecie.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-27
Jakie są poprawne sformułowania podanych zdań: Jestem usatysfakcjonowana z Twojej wypowiedzi, Wogóle nie rozumiem reali tej epoki, Wymówienia wręczono szeregu osobom?
Zdania te powinny brzmieć: Jestem usatysfakcjonowana Twoją odpowiedzią, W ogóle (pisane rozdzielnie!) nie rozumiem realiów tej epoki, Wymówienia wręczono szeregowi osób (ale lepiej: wielu osobom). Zob. też Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego, hasła: usatysfakcjonować, realia, szereg.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-20
Jaka jest kolejność okoliczników w zdaniu? Powinno być: W odpowiedzi na ogłoszenie zamieszczone w „Gazecie Wyborczej” dnia 22 lutego br., czy: zamieszczone dnia 22 lutego br. w „Gazecie Wyborczej”?
Okoliczniki nie muszą występować w tym zdaniu w ściśle określonej kolejności, ponieważ polszczyzna to język o dość swobodnym szyku.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-20
Czy forma tu pisze używana zamiennie z tu jest napisane jest poprawna?
Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego stwierdza: „Niepoprawnie: Pisało, pisze w gazecie” i poleca jako poprawną wersję napisano, było (jest) napisane albo piszą, np. w gazecie.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-15
W reklamie słyszę Dobrze jest mieć Idea Mix. Czy tej Idei czasem nie powinno się odmienić?
Rzeczywiście, wyraz idea jest odmienny, nawet jako nazwa sieci telekomunikacyjnej. Zgodnie z zasadami polskiej składni w cytowanym zadaniu słowo to wchodzi w związek rządu z czasownikiem mieć i powinno wystąpić w bierniku. Hasło reklamowe poprawnie brzmiałoby zatem: Dobrze jest mieć Ideę Mix.
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-13
W jakim rodzaju powinien być czasownik po nazwach firm, które składają się ze słów kilku rodzajów, np. BIG Bank Spółka Akcyjna zarobił czy BIG Bank Spółka Akcyjna zarobiła?
W cytowanych połączeniach nazwa firmy (BIG Bank) jest elementem najważniejszym, a element Spółka Akcyjna można potraktować jako uzupełnienie tej nazwy, dopowiedzenie, zwykle zresztą zapisywane skrótowo SA oraz skrótowo wymawiane. W starannej polszczyźnie rodzaj czasownika należałoby dostosować do nadrzędnego elementu nazwy firmy, którym jest w tym przypadku rzeczownik Bank, pojawiający się w tej nazwie nawet dwukrotnie, jest bowiem także ukryty w głoskowym skrótowcu BIG ‘Bank Inicjatyw Gospodarczych’. Poprawnie rozpoczęte zdanie brzmiałoby zatem: BIG Bank Spółka Akcyjna zarobił... (zob. też: Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego, Warszawa 2002, s. 1745 oraz J. Podracki Słownik skrótów i skrótowców, Warszawa 1999, s. 31-32).
Katarzyna Wyrwas
Składnia2004-02-10
Czy w języku polskim można rozpoczynać zdania od ani?
Odpowiedź jest twierdząca. Źródła leksykograficzne rejestrujące stan współczesnej polszczyzny oraz istniejące wydawnictwa poprawnościowe nie zakazują umieszczania wyrazu ani w pozycji inicjalnej w zdaniu. Polszczyznę jako język fleksyjny cechuje dość swobodny szyk wyrazów. Nadawcy bez uszczerbku dla zrozumiałości wypowiedzi mogą zatem umieszczać niektóre (istotne z ich punktu widzenia) elementy zdania w pozycji inicjalnej w celu ich uwydatnienia, podkreślenia ich ważności. W słownikach współczesnego języka polskiego oraz Nowym słowniku poprawnej polszczyzny PWN pod red. A. Markowskiego (NSPP) odnajdujemy przykłady kilku zastosowań wyrazu ani. Może on być używany jako spójnik łączący zdania przeczące lub szeregi orzeczeniowe, np.: Ani nie była mądra, ani nie była bogata (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka - SJPSz). Ani nie chcę, ani nie umiem odejść od ciebie (NSPP).
Spójnik ani stosuje się także w zdaniach wyrażających negację, np.: Ani się spostrzegła, kiedy nadeszła już jesień. Ani myślę teraz ustąpić (Inny słownik języka polskiego pod red. M. Bańki).
Wyraz ani może pełnić także funkcję partykuły przeczącej, wzmacniającej przeczenie w zdaniu. Często występuje przed rzeczownikiem lub czasownikiem, a zatem może znaleźć się również na początku zdania, np.: Ani słowem się nie zdradziła, że wie (NSPP). Ani mi się waż! Ani pisnął (SJPSz).
Katarzyna Wyrwas
Etymologia2006-05-18
Jaka jest etymologia słowa baśń?
Baśń w znaczeniu podobnym do dzisiejszego funkcjonowała już w XV wieku. Oznaczała wówczas 'wiersz, bajkę' (F. Sławski, Słownik etymologiczny języka polskiego, t. 1-5, Kraków 1952-1982) lub 'opowiadanie o treści fantastycznej' (W.Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 2005). Dialekty określały w ten sposób także 'kłamstwo, nieprawdę, plotki'. Forma baśń zbudowana jest z praindoeuropejskiego rdzenia bhā- ‘mówić’ i przyrostka -snь, budującego takie konstrukcje, jak pieśń (por. prasłowiańskie pěti 'śpiewać' + -snь) czy waśń oraz podobne im da-ń, przyja-źń, boja-źń. Rdzeń bhā- jest podstawą słowotwórczą czasownika bajać w znaczeniu ‘mówić’ (por. prasłowiańskie bajati ‘mówić’), ale też ‘rozprawiać’, ‘pleść’ lub ‘gadać’, ‘ględzić’, także - jak w językach południowosłowiańskich – ‘czarować’, ‘wróżyć’ bądź ‘zamawiać chorobę’. Także forma bajdurzyć, czyli ‘pleść głupstwa’ zbudowana jest w oparciu o ten rdzeń; następuje po nim ekspresywny przyrostek -ura. A. Bańkowski w Etymologicznym słowniku języka polskiego wywodzi słowo bajdurzyć od (opartego na tym samym rdzeniu bhā-) czasownika badać, czyli 'bóść' lub 'kłuć' (zapewne złymi słowami).
Katarzyna Mazur
Etymologia2006-02-18
Skąd pochodzi nazwa miasta Mysłowice?
Nazwa Mysłowice pochodzi od nazwy osobowej Mysł (skrót od staropolskich imion złożonych Przemysł lub Myślibór); potomków Mysła nazywano Mysłowicami, tak też zaczęto określać miejscowość, w której Mysłowice mieszkali (zob. M. Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski).
Katarzyna Wyrwas
Etymologia2006-02-07
Skąd pochodzi nazwa miasta Jaworzno?
Jaworzno pochodzi od rzeczownika jawor (drzewo) z dodanym przyrostkiem -no (z prasłowiańskiego *-ьno) i oznaczało ‘miejsce, gdzie rosną jawory’ (zob. M. Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski).
Katarzyna Wyrwas

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156